Son bölümde, pH'ı tam olarak 2'de tutarken H7 konsantrasyonundaki değişikliklerin ORP değeri üzerindeki çok küçük etkisine dikkat çektik. Değişikliklerin ORP'nin pH'ı üzerindeki etkisini incelemek için, H2 konsantrasyonunu 1,6 mg/L'de korurken artık yalnızca pH'ı kademeli olarak değiştireceğiz.
pH düştükçe ORP daha pozitif hale geldiğinden, pH'ta 2 mg/L'lik çözünmüş H1,6 konsantrasyonu Sıfır milivoltluk bir ORP'yi sıfırlayın.
Göreceğiniz gibi, H2'nin etkisine kıyasla pH'ın ORP'yi etkileme derecesi, ORP okumasının neden H2'yi ölçmek için kullanılamayacağını göstermek için daha da ikna edici kanıtlar sağlayacaktır.
Daha önce, Nernst hesaplayıcısına tipik bir H2 konsantrasyonu aralığından (2 ila 0,5 mg/L) değerler girerken H2 konsantrasyonundaki değişikliklerin küçük etkilerini gözlemlemiştik.
Daha önce belirtildiği gibi hem H2 hem de H+ türlerinin konsantrasyonları redoks potansiyeline katkıda bulunduğundan, her iki faktördeki bir değişiklik ORP ölçümünde bir değişikliğe neden olacaktır.
Kendimize sormamız gereken önemli bir soru şudur: “Her faktör ORP'deki değişime eşit katkıda bulunuyor mu?”
Bu soruyu cevaplamak için şimdi pH'taki değişikliklerin ORP'yi nasıl etkilediğine bakalım. Geçerli bir karşılaştırma yapabilmek için tipik bir pH değeri aralığı kullanacağız (H2 ile yaptığımız gibi).
Şekil 9'daki grafik, tamamı 2 mg/L'lik aynı çözünmüş H1,6 konsantrasyonunda dört farklı pH değeri için tahmin edilen ORP okumalarını (milivolt cinsinden) göstermektedir.
Grafik, tek başına pH artışının (sabit çözünmüş H2 seviyesini korurken) ORP ölçümünü nasıl etkilediğini gösterir. pH 7'de, 1,6 mg/L konsantrasyona sahip hidrojenli su, -414 mV'lik bir ORP değerini ölçer. PH 7'den 10'a yükseldikçe negatif redoks potansiyelinin -414 mV'den -592 mV'ye keskin bir şekilde arttığını fark edersiniz.
Yalnızca üç pH biriminden oluşan bu aralıkta, tahmin edilen ORP 178 milivolt daha negatif olur! Negatif ORP'deki artışın yalnızca pH'taki artışın (H+'daki azalma) sonucu olduğunu, H2 konsantrasyonunun ise 1,6 mg/L'de değişmeden kaldığını unutmayın.
Şekil 10 ORP'deki bu değişimi grafiksel olarak göstermektedir.
pH arttıkça H+ konsantrasyonu azalır ve H+/H2 redoks çiftinin yarattığı negatif redoks potansiyeli artar.
Sonuç olarak, ORP okuması daha negatif hale gelir; bunun nedeni çözünmüş H2 konsantrasyonunun artması değil, H+ konsantrasyonunun azalmasıdır; yani suya bir şey eklendiği için değil, sudan bir şey çıktığı için!
Negatif redoks potansiyelindeki bu keskin artış, H2 konsantrasyonunda bir değişiklik olmadan meydana gelir. ORP neredeyse yalnızca pH'taki değişikliklere yanıt verdiğinden, ORP değerinin boyutu sudaki gerçek çözünmüş H2 içeriği hakkında herhangi bir yararlı bilgi sağlamaz.
Randy Sharpe'ın kitabından alıntı: "Çözünmüş H2, pH ve redoks potansiyeli arasındaki ilişki"
